تبليغاتX
سکوت نیمه شب
سکوت نیمه شب
کلبه عشق
قالب وبلاگ
.

سلام من

به غنچه ای كه صبحدم

به خنده باز می شود

***

سلام من

به آن پرند سپیده وشادمان

كه در سپیده با نسیم

ترانه ساز می شود

***

سلام من

به پیچكی كه صبح دست سبز او

به سوی آسمان بی كران دراز می شود

***

سلام من

به هر چه وبه هر كسی كه با سحر

تمام جسم و جان او پر از نماز می شود                                           ***

[ سه شنبه بیست و ششم مهر 1390 ] [ 0:53 ] [ ناهید ] [ ]
ای غریبه !

          گاه و بیگاه به سوی قفسم می آیی

                                               و مرا می نگری!

 و حواست هم نیست

                       که تمام دیشب

                                     پر و بالم را من

                                                به قفس کوبیدم

                                                           تا که یک لحظه به شادی برسم و به آزادگی و عشق

                        به پرواز

                                    به دوست ...

ای غریبه !

              قفسم را بگشای

                              و مرا از این بند

                                         به رهایی برسان ...!

[ پنجشنبه سوم آذر 1390 ] [ 13:54 ] [ ناهید ] [ ]

آنانکه زندگي را بستري از گلهاي سرخ ميدانند

هميشه از خارهاي او شکايت ميکنند

غافل ازاينکه هر خار پلي ست براي در آغوش کشيدن گل سرخ

.......................



 

[ چهارشنبه یازدهم آبان 1390 ] [ 22:50 ] [ ناهید ] [ ]
                 عشق روميشه توي دستاي خسته پدر ديد.....

وتوي نگاه نگران مادر.....

نه توي دستاي منتظر به غريبه.....

[ چهارشنبه چهارم آبان 1390 ] [ 22:7 ] [ ناهید ] [ ]
                                                           

خواب دیدم درخواب با خدا گفتگویی داشتم.

خدا گفت :پس می خواهی بامن گفتگو کنی؟

گفتم اگر وقت داشته باشی.

خدا لبخند زد.

وقت من ابدی است.

چه سوالاتی درذهن داری که می خواهی بپرسی؟

چه چیزی بیش ازهمه شمارادرموردانسان متعجب می کند؟

خداپاسخ داد...

اینکه آنهاازبودن دردوران کودکی ملول می شوند.

عجله دارند که زودبزرگ شوند وبعدحسرت دوران کودکی رامی خورند.

اینکه سلامتیشان را صرف به دست آوردن پول می کنند.

وبعدپولشان راصرف حفظ سلامتی می کنند.

این که بانگرانی نسبت به آینده فکرمی کنند.

وزمان حال فراموش می شود.

آنچنان که دیگر نه درآینده زندگی می کنند ونه درحال.

این که چنان زندگی می کنند گویی هرگز نخواهند مرد.

وآنچنان می میرندکه گویی هرگززنده نبوده اند.

خداونددستهای مرادردست گرفت ومدتی هردو ساکت ماندیم.

بعدپرسیدم...

به عنوان خالق انسانها میخواهید آنهاچه درسهایی اززندگی رایاد بگیرند؟

خدادوباره بالبخندپاسخ داد.

یادبگیرند که نمی توان دیگران رامجبوربه دوست داشتن خودکرد.

اما می توان محبوب دیگران شد.

یاد بگیرند که خوب نیست خودرا بادیگران مقایسه کنند.

یادبگیرندکه ثروتمندکسی نیست که دارایی بیشتری دارد.

بلکه کسی است که نیاز کمتری دارد.

یادبگیرندکه ظرف چندثانیه می توانیم زخمی عمیق دردل کسانی که دوست شان داریم ایجاد

کنیم.

وسالهاوقت لازم خواهد بودتا آن زخم التیام یابد.

بابخشیدن بخشش یادبگیرن.    

یاد بگیرندکسانی هستندکه آنهاراعمیقآ دوست دارند.

امابلد نیستنداحساس شان راابرازکنندیانشان دهند.

یادبگیرند که می شود دو نفر به یک موضوع  واحد نگاه کنند و آن رامتفاوت ببینند.

یاد بگیرندکه همیشه کافی نیست دیگران آنها را ببخشند.

بلکه خودشان هم بایدخود را ببخشند.

ویادبگیرن که من اینجا هستم.

همیشه...............

 

 

 

[ چهارشنبه چهارم آبان 1390 ] [ 0:23 ] [ ناهید ] [ ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ
امکانات وب